sevda telleri, vurulurken ezgiyle

haydi an yine beni coşkuyla sevgiyle

güneş hakim olunca güne

haydi kalk uyan sevinçle övgüyle

kahvaltında beni de al olur mu ?

yudumla çay kahvenle

benimle başla güne

ilk beni oku gazetende

ilk dinlediğin müzikte önce bana bir şey dile,

sonra kendine

sonra ikimiz için bir kez daha dile

çalarken telefonun “alo”değil hülya de…

içinde götür beni dilediğin her yere

gündüzü benimle uğurla akşama el salla

sıcak olsun yemeğin yansın dilin

tıpkı seni düşünürken yüreğimin yandığı gibi…

sonra buz gibi birşey iç seninki söner benimki sönmez

benim için içme

işte nihayet geceye merhaba de

kitle kapını kapat zihnini düşünme kimseyi

yalnız beni izle yalnız beni özle tıpkı yalnız seni sevdiğim gibi…

Hülya Yalım

10 Temmuz 1994