yemektesin

masa başında günlerdir içini acıtan

ateşi söndürmeyi hedeflediğin elinde masumane bir kadeh

o kadeh ki hamurdan kandan yoğrulmuş bulamaçtan

yani farklıdır şaraptan…

isyan etse de bu duruma her azan,

bilirim mübarek aydır senin için Ramazan.

ağır ağır göz sürdün sofrada

hiç işim olmaz dedin

ne o öyle hurma zeytin?

hayır hayır çorbayla değil;

soğuk mezelerle başlamaya meyilliydin ilkin

sonra sıcaklığıyla elini yaktığını fark ettiğin

sımsıcak taptaze ekmeğe uzandı ellerin.

çatal bıçak sesleriyle başlayan melodi

susturdu içindeki sessizliği …

alt tarafı uyum gösterecektin bu ahenge

bir çatal bir bıçak daha ne fark eder ki ?

‘insan dediğin bazen uyar bazen uydurur’,

bazen Agemennon bazen Bukalemun…

direnç gösterir gibi oldun bir ara,

durulu verdin sonra.

suç işler gibi ulaştırdın

lokmaları ağzına.

suratındaki lezzetsiz ifade

anlatmaya yeter mi yaşadıkların acaba

hayır…

usulca kalkmak geçti içinden

yeltenir gibi oldun hatta bir ara;

zaman geldi gitmek lazım bu riyadan

dedin içinden…

geçmişinle hesaplaşmaya geleceğinle oynamaya

cesaretin vardı lakin

yüreğin dingindi eylemlerin sakin…

vazgeçtin işte gördün mü vazgeçtin .

derin düşünceye dalmışken

sandığından soğuk olan kaşığın metaliyle ürperdin

kaşığı peçetenle sildin ha sildin

tüm riyakarlığınla o saydam aynayla

kendini izledin

sonra kaşığı hızla doldurup çıkardın

çorba kasesine defalarca

bembeyaz bir kasede kaşığın dibe indikçe

tıpkı  ’yin yang felsefesi’ndeki gibi

“her kötülün içinde bir iyilik her iyiliğin içinde bir kötülük”

şeklini kendince oluşturdun

bu da kısa süreli bir rahatlama oldu senin için

böylece kendini gizledin sandın

oysa kaşığın doldukça sen boşaldın …

“maskeli yüzler için isyan vakti yüzünden okunuyor”

diye bir ibare okudun alyazı geçti..

şimdi burada ahlakı

ve özgürlüğü bulacaksın

üstelik varlık karşısında

var oluş kaygısıyla

söylem eylem yapı işlev

her şey sana mubah

bu kaypaklık gözlerini alsa da

tüm çıplaklığından arınsa da

örtülü olsa da tüm gerçek

bulacaksın kendini modern dünyada

ne kadar yabancı olsan da

sana ‘birey’ diyorlar öyle ya…

bu köhne dünyada sen yalnız özne…

Hülya YALIM

16 Ekim 2004/CUMARTESİ

minyatür dünyamda gezdiririm seni sürekli

sen gelince bendeki sevincin adresi belli

artık gramofonum hüzünle çalar love story’i

kemanımın yayları kopar

alobora olur ceviz kabuğundan yelkenli

piyanomun boncukları kararır çiçeklerim solar kahırdan

çöker eiffel kulesi

bodrum evi japon eviyle birlikte yıkılır

birbirini anlar gibi

gözlerinde çiçek açan palyaçom hazin hazin

ağlar şimdi avşa şarapları dökülür oda kırmızıya bürünür

serpilir başak taneleri

işte bu denli kıskanır hepsi seni

çılgına döner kapadokya’daki periler

hatta aşk tanrısı eros dahi

yinede ben binlerce kez küçültüp

burada tutmak isterdim seni

her sabah uyandığımda ilk önce seni görmek

güne seninle başlamak

ve dev gibi sevgimin yanında ne kadar çaresiz

küçük kaldığımı görmen için

Hülya YALIM

01 Eylül 1997

sensiz buraları anlatayım mı?

özetlemeden olduğu gibi…

gemiler var eskisinden biraz fazla

hayal mayal görünen silik adalar

uzun yürüyüşler sonucu soluklanmaya çalışan birkaç genç

sahile yaklaşan filikalar

bereketli güne hazırlanan

balıkçı tekneleri bir iki kayık

iki gündür burada konaklayan yelkenli

düşekalka su kayağı yaptığını zanneden çılgının biri

var birde

akşam olunca güneş terkedince ay hissettiriyor

yavaş yavaş kendini denizden gelen ılık bir esinti

artık gece sarmıştır kenti

senin gözünle de bakmaya çalışarak

derinliklere kaptırmışım kendimi

aslında herşey bıraktığın gibi sayılır

birşey dışında

gece ışıl ışıl deniz tel tel sanki

birde bunca rengin bunca şeklin arasında

yer bulan bir yıldız var ki görme

başı dimdik göz kırpmadan

öylece kendinden emin

süzülüp durmuyormu

denizdeki ışıltılarla perspektif halinde

aya nispet yaparak

ha bire birdaha rastlanmaz diye

resmi çekiliyor bu güzel manzaranın

işin ilginç tarafı

yıldız resimlerde görünmüyor

sanki onsuz olmazmış eksik olacakmış gibi

tekrar tekrar deneniyor

sevinçle gülümsedi bana

kim olduğunu anlamadım

bilinmeyen şimdi görünmeyen olmuştu

gözlerim doldu ben taştım

sevgiye biraz daha ulaştım.

Hülya YALIM

23 Ağustos1996

düşünsem seni hiç not düşmesem

yağsan yağmur gibi dur durak bilmesen

çıkıp gelsen aniden

ah özlediğimi bilmesen

şu yazamadığın şiiri

çizdiğin resimlerde gözlesem

ve bu resimli şiire bir ışık yak sen

öylece dalıp gitsem, her resmin hikayesine

boyalara batır gözlerimi

fırça yerine

kirpiklerim boyansın çeşitli renklere

her düşen damlacığa bir isim versen

bir ışık yak sen…

Hülya YALIM

09 Temmuz 1996

günlerdir sensizim yüzüne hasret

günlerdir dilsizim sesine hasret

aylardır çaresiz özüne tutkun

sensiz her yer bomboş her yer suskun

ben bensizim günlerdir kendimden uzak

sensiz sanki bütün yollar tuzak

yasak gülmek bile sensiz bana yasak

sensiz güller açmıyor kitaplar bile tozlandı kurudu sensiz

adına yazılan şiirler bitap oldu

yazılması gereken sözler hicapda

gel gönlüme bayram yaşat

gel sensiz çekilmez bu hayat

dön layık olduğun yere çıkmamacısına özgürsüz kenetlen

yine öyle kelepçesiz

bir ışıkla aydınlat

bir ıslıkla şenlendir

bir masalla renkleştir

bir sarışla yok et

bir bakışta fethet

işte bu kadar basit…

Hülya YALIM

senden uzakta betimleniverir sessizlik

bu zebani ayrılıkta çözümsüz bir sarp la çaresiz dertteyim

bu sevda peşrevine sözün mızrapsa;

sensizlik zulüm ölüm el haksa

yüzünde sevgi pırıltıları dilinde ilahi bir and

gönlün huşu içinde, nefrete çizilen bir band

gözlerinle yeşerttin önce şimdi boyun büyüklüğünde

derinden daha derin sular seller kadar serin

yüreğin mukaddes bir aşkta

sevgi felsefen kardeşlik düşüncen

ahenkle cemleşir sözlerin rabıtada;

sevda titretir nefsini ürpersin korkarsın

hülyalara dalmış başında nurdan bir taçla uyandığında

alnın boncuk boncuk

burnunda cennetten gelen rayiha

cezbeye tutulmuş,ateşlenmiş gibisin

haykırışın masum,mahsun ama inançla…

Hülya YALIM

21 Kasım 1995

sevda telleri, vurulurken ezgiyle

haydi an yine beni coşkuyla sevgiyle

güneş hakim olunca güne

haydi kalk uyan sevinçle övgüyle

kahvaltında beni de al olur mu ?

yudumla çay kahvenle

benimle başla güne

ilk beni oku gazetende

ilk dinlediğin müzikte önce bana bir şey dile,

sonra kendine

sonra ikimiz için bir kez daha dile

çalarken telefonun “alo”değil hülya de…

içinde götür beni dilediğin her yere

gündüzü benimle uğurla akşama el salla

sıcak olsun yemeğin yansın dilin

tıpkı seni düşünürken yüreğimin yandığı gibi…

sonra buz gibi birşey iç seninki söner benimki sönmez

benim için içme

işte nihayet geceye merhaba de

kitle kapını kapat zihnini düşünme kimseyi

yalnız beni izle yalnız beni özle tıpkı yalnız seni sevdiğim gibi…

Hülya Yalım

10 Temmuz 1994

bir hasret çalgısı

çaldırmalı

denizdeki dalgalarla

sözleri sevgi dolu

sözleri sen dolu

hiç duyulmamış bilinmemiş

kullanılmamış olmalı  bunlar

bana özgü sözler

sana dair hisler

sevgi dilinden alıntılar

Hülya YALIM

yağmurlu akşamda

su sokakta deniz köşklerde

denize karşı

derinliğe bakarken

çılgın dalga sesi değildir

beni sevindiren

yağmur damlacıklarıdır

şimdi geceye ümit veren

yağmurlu gecede

şu sokakta henüz yönlerde

yalnızlığa karşı

karanlıkta iz sürerken

sabah ışıkları değildir

beni güldüren

senin sevgindir

yine bugün her günkü gibi

yeniden doğmama neden..

Hülya YALIM

bak gördün mü? verdiğin sözü

tutmadın yine

hani bugün şafakta uyanık kalmayacaktın ?

hani bu gece duygulara sen hakim olacaktın?

son ses müzik yoktu hani ?

ılık esen şu baş döndürücü

rüzgara uymayacaktın

sazsız sözsüz kapatacaktın geceyi hani?

hani emir verecektin gözlerine

kapan diye?

ve hüküm verecektin zihnine yeter düşünmesene?

dudağını suyla ıslatıp

şiirle sarhoş olacaktın hani ?

hülyalar değil de rüyalar olacaktı

sözüm ona şu saatlerde…

soyunacaktın tüm sorunlarını sonra,

huzur kumaşından rahat bir şeyler giyip

öyle uzanacaktın yatağa

başını koyduğun yastığın bahar kokacaktı öyle ya…

ve şu sabahta yazıyor olmayacaktın

alışkanlığından vazgeçecektin bir kez bile olsa…

olmadı, olmuyor, geceler bir başka güzel ahenkli, renkli

ve şu sabahın tadına doyamadım

her zamanki gibi…

Hülya YALIM